Als baby zat hij zoet in het wipstoeltje terwijl ik dvd na dvd van Shiva Rea afwerkte. Een jaar later zat Kleine Broer op zijn beurt in het wipstoeltje, terwijl Grote Broer met een vrachtauto onder mijn benen doorreed in downward-facing dog. Moet kunnen, yoga met hindernissen. Bij savasana kroop Grote Broer op de bank en rolde zich op als een bolletje. Lagen we samen te ontspannen. Ik was in het volste vertrouwen dat ik mijn yoga-thuis-praktijk nog wel even zo voort kon zetten.
Buitenshuis is de regelmaat in yoga namelijk ver te zoeken. Het lijkt wel of ik élke week bij mijn yogadocente moet afzeggen. Ik ziek. Kind #1 ziek. Man overwerken. Ik moe. Kind #2 ziek. En dan begint de hele riedel weer opnieuw.
Vanochtend rolde ik mijn mat uit en stond in de startblokken. Blijkt het hindernisniveau enigszins opgeschroefd te zijn... Een jammerende Kleine Broer. Een hysterisch rondrennende Grote Broer. De kleine heren hebben een geheim pact gesloten om mijn yogamomentjes te saboteren. Ik kan "Ohm" zeggen tot in het oneindige, mijn mat kan terug de tas in.
5 reacties:
So far voor de rust & regelmaat ;-)
En blijf je nog steeds sereen en kalm?!
zennnnn
yoga komt bij mij ook altijd op de to do lijst te staan....helaas komt dat lijstje maar niet af....ohmmmmmm ;)
@ Nicole
Zoals mijn wijze yogajuf zegt "Alles is een les in yoga. Ook als je niet daadwerkelijk de houdingen oefent." Dat houd ik dan maar in mijn serene achterhoofd :-)
Een reactie plaatsen