This is my life. At this very moment. All I can do about it is feel. And whenever I allow myself to feel, all of the above goes. The constant pressure of having to be everywhere at the same time.
Within light there is darkness, but do not try to understand that darkness;
Within darkness there is light, but do not look for that light.
Light and darkness are a pair, like the foot before and the foot behind, in walking.
[source: Sandokai, an 8th century Buddhist poem]
Today was a day of light and darkness. I rode my bike in the winter sun and found the much needed time to cry.
21 reacties:
xje
Goed!! huilen mag.....
Knuffel....
dappere Roos!
I'm with you...you did the right thing. You need to cry and stomp your feet and scream out all of your frustrations with your world at the moment.
Then, if you can, try to imagine yourself as a soldier or warrior that must stand tall in the name of your family. Know it is only temporary so that will give you more strength. March on with each step of your day and perhaps you can just get through the day that way, step by step. You are going to get through all of this.
Pffff meis, in gedachten sla ik een arm om je heen. xx
Ik stuur een hele dikke knuffel jouw kant op.
I am reading you every day; speaking Kenji every day.
Mijn gedachten zijn bij je. En bij je gezin. Sterkte!
Wat een prachtig gedicht! Hoop dat het wat houvast geeft, hoe moeilijk ook.......
oh...Roos...ik lees het nu pas allemaal.....
in mijn gedachten zitten jullie in mijn hart....
sterkte en heeeel veeel liefs
xxxx
.... je bent een dappere vrouw. Wat krijg je veel op je bord. Een virtuele knuffel voor jou... x
Gelukkig is de aardse donkere tijd nu bijna voorbij. Voorjaars- en zomerlicht doen wonderen voor het gemoed. Hou vol, hou vol. Je kunt 't.
Wat is het allemaal toch zwaar en emotioneel, goed dat je even kan huilen.
Een heel mooi gedicht.
Hoe gaat het met Kenji? Kunnen ze al zeggen of de behandeling goed z'n werk doet?
Sterkte!
-x-
Lieve Roos,
Wat fijn dat je af en toe kunt stilstaan in het moment, met al z'n emoties. Het is zoals het is. Wees lief voor jezelf en hou niet alle ballen in de lucht. Dat is niet nodig.
Omhelzing, Ria
Ik voel met je mee.
Als je dichterbij woonde kwam ik je helpen met de praktische zaken, zodat je je iets minder in alle richtingen voelt getrokken!
Ik hoop dat er vele handen naar je worden uitgestoken om je te dragen in deze barre tijden.
O Roos, ik heb de berichtjes gelezen en kan het eerlijk gezegd niet droog houden. Ik weet alles van die bom die ineens in je leven kan afgaan, want zo voelt zo'n diagnose. Een dikke knuffel van hier..
Het is zo heftig..
Denk steeds weer aan jullie!
Dear Roos, I heard about your loving husband's diagnosis through my blog friend, baukje. Know that I am keeping you, your husband, & your family in my prayers, that you all have the strength to get through the trials of this illness, and that your husband has a good outcome. Hugs, Teresa
jeetje zeg als ik ook eens één weekje niet blog! hemelse goedheid wat een schok. weetje, ik stem ervoor dat hij tot de club hoort die in volledige remissie gaat. Mijn tante, die had 5% overlevingskans, besloot dat ze tot de 5% ging horen en heeft dat vervolgens braaf gedaan (ik schrijf dit 6 jaar later). dat moet hij dus ook maar doen. discussie gesloten. ik wens je echt ontzettend veel sterkte toe. heel erg grote dikke 'wat een waanzinnige rot-tijd' knuffel uit Engeland.
Heel veel sterkte, moed en kracht en in de tussentijd bidden, hopen en wensen wij dat het allemaal gewoon goed komt.
Prachtig gedicht heb je gekozen, het geeft vertrouwen en dat is nodig.
Een hele dikke knuffel, Roelien
Ik lees het nu pas.
Heel veel sterkte, moed en kracht voor jullie allemaal.
Een reactie plaatsen