My grief is like an iceberg. Sometimes a few tears show at the top, but the bigger part is buried deep inside me. Tears pile up in my stomach, forming a ball of grief that is expanding with the hour.
Kenji's skintone is yellowish grey, his skin fragile as parchment with all his veins showing. Hematomas cover his arms. The first lost hairs flutter on his pillow.
He is a shadow of himself - the more chemo he gets administered, the less I see of the Kenji I know.
Looking at him makes me cry. I need to cry. Roar and howl as loud as my lungs will let me. Shed all my tears in one flow of grief. But my tears are stuck.
The only place where I feel secured is inside Kenji's arms. My head buried against his chest, my vulnerability covered by his body warmth. Thát is where I cry.

25 reacties:
Dat is ook de beste plaats voor jouw tranen, denk ik. Wat is dit toch verschrikkelijk moeilijk voor jullie. Heel veel sterkte, warmte, liefde en troost gewenst. En huil alsjeblieft, huil zoveel als je kunt!
ach meisje toch, ik krijg er zelf zelfs tranen van in mijn ogen en ik kan me niet eens beginnen voor te stellen hoe het voor jou en jullie moet zijn dit echt mee te moeten maken, dat dit nu je leven is. Je bent ongelooflijk sterk lees ik door je blogjes heen, bijzonder knap. Huil maar dat lucht af en toe een heel klein beetje op, zodat je weer verder kunt, verder moet.
x
frozen tears
frozen into an iceberg
ja, huil zoveel je kúnt.
en
wat niet gaat, dat gaat niet.
xxx
Lieve Roos, ik weet niet wat ik moet zeggen. Je verdriet raakt me, meer dan ik je zeggen kan. Huil, schreeuw, dans, vecht, gooi het eruit.
Veel liefs!
xx
Lieve Roos, je raakt me iedere keer weer met je berichten.
Huil als je kunt, het moet niet, het komt vanzelf als je er de ruimte voor hebt.
Bij mij lukt het vaak als ik bepaalde muziek hoor, dan komen ineens de tranen.
Ik denk aan jullie!
xx
Een knuffel Roos, nog steeds elke dag zijn jullie in mijn gedachten.
ach wat een verdriet... k wens je heel veel kracht en je man natuurlijk ook...
bergen kracht...
en hoop op genezing.....
Mijn hart breekt van je verhaal. Triest.
Hou je vast aan een vooruitzicht. Aan je doel.
Kenji beter maken. Je sterke knappe man terug. Huil zoveel en zo vaak je wil & waar je je veilig voelt. Je hebt het nodig. Lieve groet met hart& ziel van Sil.
Oh brr, ik krijg het er koud van. Arme jullie.
Tranen in mijn ogen. Ook hier brandt nog steeds regelmatig een kaarsje.
Across the distances many people are holding you in their heart. I wish there were some way to lessen the pain, but your honesty and determination to be with it, to be present helps everyone.
Grief makes everything look different. Sometimes more bleak, and sometimes unspeakably beautiful. Your writing is so lovely, such a tribute. It's a gift to him, to yourself, to people who don't know you but come here and get quiet, hand-to-chest. They'll stay with you, these words, and they'll always help you sort out your heart.
Love from across the ocean, to all of you. xo
Thanks for sharing your story of love at this incredibly difficult time - love is powerful and endless.
Jen in Edmonton, Alberta, Canada
Dat is ook de beste plek lieverd....dict bij hem.....wat een verdriet...leef zo met je mee......liefs van mij....xxx....
:heartbounce:...Huil maar....niet opkroppen...:heartbounce:
Wat n enorm, veel te groot verdriet...niet voor te stellen!
Opnieuw: veel liefs
Oh, wat vreselijk moeilijk voor jullie.. Ik krijg elke keer weer kippenvel als ik je stukjes lees..
Huil maar goed, vanuit je tenen
Heel veel sterkte en liefs!
...kus...
liefs Anna.
Here from Cheerio Road.
You write so movingly, so poignantly. Sending you love and hope from across the miles from the UK.
ik begin steeds aan een bericht, maar kan de woorden niet vinden.
ik denk aan jullie, meer is er denk ik ook niet te zeggen.
XR
my fiance is not walking right now, five months after his spinal cord surgery. Sometimes we both get depressed and cry. After finding you through another blogger, I realized that there is more to be thankful about than asking GOD why it happened to my fiance..to us.
I admire your courage and your writing too. I hope everything will end well for you and Kenji. I am praying for both of you.
Oh. Ache. How hard it is to become your own safe place. As always, I send my love.
Woorden schieten me te kort, jullie zijn dapper, heel dapper! Ik zend jullie positieve energie toe en denk aan jullie.
Liefs, Trudis
Ik lees je berichtjes vandaag voor het eerst. Ik ben helemaal aangedaan. Het onrecht in deze wereld...niemand verdient deze ziekte.
Wenen mag zeker...het lucht soms op. Je moet wenen als je voelt dat het je misschien een beetje beter doet voelen.
Veel sterkte voor jou, je man en je kinderen. Ook de rest van je familie wil ik veel sterkte wensen.
Jullie lijken me hele sterke mensen.
Een reactie plaatsen