This morning I left home with two trimmers in my bag. One for his hair of the head, the other for his beard. The pouring rain was bearing resemblance to my melancholy.
Kenji sat down in his private hospital bathroom. I held his head, pressed the button and concentrated. As the first wisps of black hair fell on the floor I desperately wanted to stop my destruction. Stop the cancer. Stop all this madness, torment, life changing horrors.
My arm couldn't stop moving. I shaved and shaved - and halfway the process I calmed down.
The hiccuping tears came to an end. Some wisps came off so easily that I realized Kenji's hair was long gone. To free him of this cancerous hair suddenly felt like the ultime act of love.
22 reacties:
:*
well done you
again
x
Shocking............
Maar zo mooi beschreven.
Knap-knap-knap!
Met hart&ziel van Sil.
~♥~
absolute an act of love,
met een traan en een omhelzing voor jou,
daan
Roos, je berichtjes zijn elke keer zo indringend. Bundeltjes van pijn en angst, van hoop en liefde. Ik neem ze elke dag tot me, als een bitterzoete pil.
ach lieve schat dit is toch wel echt HET ultieme liefdesgebaar!
Jammer dat het er moet zijn, bijzonder verdrietig dat jullie het meemaken, maar echte liefde kan alles aan! Jullie samen ook!
En volgend jaar op Valentijnsdag rode rozen en champagne. Samen!
♥ en xx
geniet van elkaar !
Heftig...maar je hebt het toch maar "even" gedaan !...ik ben zo trots op je !! heel veel liefs van mij....xxx...
Wat ben jij een bijzonder mens en heb je een bijzonder gezin. Ik lees al even met je mee, regelmatig met tranen in mijn ogen. Wat een zware tijd en wat mooi en knap beschreven. Ik wens jou en je gezin heel veel sterkte toe. Wat ben jij een krachtig mens!
Dikke knuffel en heel veel liefs!
Rose, I found you through Cheerio Road & have been meaning to write for quite some time. I just want you to know that I'm thinking of you and your family with love. Please let me know if there's anything I could to help.
I'm sending you light and breath.
Much love,
Agnes
info@artsychameleon.net
Very beautifully expressed. I write this while lying on a cot next to my father in a step-down ICU unit in an LA hospital. He has cancer that has spread to the brain.
When he began to lose his hair, I suggested the shaving of his head as well. I look at his bald head (complete with the incisions from 2 brain surgeries) and it is the sad reminder of where we are, in this moment, battling a stubborn and clumsy disease. However, it is also a reminder to be here now, where we are... regardless... and hope.
It's all the ultimate act of love. I love you Roos.
Oh. What KMM said. Me too.
♥.
Pff, dat is heftig maar ook prachtig en liefdevol...sterkte, Roos!
Wat een emotioneel bericht.
Lief en emotioneel..
xx
"Och kind toch". Dat zijn de woorden die ik horen wil als er geen oplossingen zijn, maar wel behoefte aan troost. Dus, och kind toch...
http://www.youtube.com/watch?v=xC-X25Kj980
aan dit lied heeft iemand anders veel gehad.
misschien helpt t jou ook wat !!!
Veel sterkte allemaal ...
Ben er stil van!!!!
Een reactie plaatsen