Kenji isn't capable of much. He lies on the couch, sometimes sits up. His lively mind is inferior to his destroyed body. No playing, hugging, running and chasing or bedtime story reading. Without having to tell them or warn them, Big Brother and Little Brother adapt to Kenji's condition. They show papa their favourite cars, give him the most cautious kisses and simply talk their sweet toddler talk to him.
Kenji's voice has become of great importance. His voice, no matter how unsteady at times, is Kenji.
In the hospital, his voice kisses Big Brother and Little Brother over the telephone. At home, his voice calms them down when they are sad. Engages them so that I can mob the floor or take a shower in peace. Reprimands them because Kenji is still their dad.
By far the best dad in the world.
8 reacties:
Diep respect voor hoe jullie hier mee leren omgaan en op de manier waarop je dit allemaal prachtig verwoord. Jammer dat ik niet op jouw schoolplein rondloop, ik had je graag eens een knuffel gegeven op het moment dat je het nodig hebt. Gewoon zomaar.
Hier moet voor jullie als gezin wel iets heel erg moois uit komen dat kan niet anders.
Take care!
Xje voor jullie allemaal...
Dikke knuffel lieverd....kippenvel staat op mijn lijf......xxx....
Je verhalen slaan in als een emotiebom met kippevel en brandende tranen. Ik leef mee want ik proef je gevoel in de woorden. De wanhoop, verdriet, teleurstelling en heel veel liefde. De liefde voelt voor mij als hoop. Hou je daaraan vast. Ik heb nog nooit iets of iemand gevolgd zoals Jou! Misschien moet je er een boek van maken. Veel sterkte met hart&ziel toegewenst door Sil.
Veel liefs! Rozalinde
mooi
Wat fijn dat jullie vandaag een betere dag hadden dan gisteren. En het is waar, de jongetjes hadden zich geen betere vader én moeder kunnen wensen.
Dikke kus voor jullie allevier!
xx
It is beautiful to watch you find gifts in the little things. Only the little things aren't really so little.
Een reactie plaatsen