After a short night of tossing and turning the yelling and fighting noises of Big Brother and Little Brother wake me. My body wants to ignore it so badly. Then Kenji mentions that he has already gone over to their room because they were banging the wall with their feet. I didn't hear any of that - even though the baby alarm is placed on my night stand - and feel ashamed. For obliging 'the cancer patient' to interfere and for being literally deaf to my boys.
I get dressed and one word flashes my mind:
attention.
How often do Big Brother and Little Brother hear from me these days "
Hold on one second" - "
Be quiet" - "
Why don't you go play for yourselves" - "
Mama will be with you shortly" - "
Behave!"- "
Wait a minute" - "
Don't fight" ... While all their behaviour is a cry for attention.
Undivided attention is the most concrete expression of love. Cancer or no cancer. My boys opened my eyes to their needs.
11 reacties:
Zorg ook goed voor jezelf, Roos. Zorg dat je af en toe aandacht aan jezelf kunt besteden. Dat is niet egoïstisch, dat is nodig om dit vol te kunnen houden.
Zorg goed voor jezelf lieverd !! knuffel van mij...xxx......je bent echt een kanjer!!
Jee wat ongelooflijke strijd moeten jullie leveren. Heel veel sterkte jullie allevier.
Je hebt helemaal gelijk. Natuurlijk willen en verdienen de jongetjes aandacht. Jouw aandacht. Maar hé, wees niet te hard voor jezelf. Dat je zelfs door het geluid van de babyfoon heenslaapt als ze de tent afbreken zegt ook iets hè. Zorg inderdaad goed voor jezelf, dan kun je er ook beter zijn voor je kinderen.
Veel sterkte en een dikke kus!
xx
Dat je door de babyfoon-geluiden heen slaapt, zegt hoe hard je je rust zelf nodig hebt! Misschien een idee om ze naar een binnenspeeltuin mee te nemen, dan kan jij even zitten en de kids uitrazen en spelen en zijn ze lekker moe..natuurlijk hebben ze aandacht nodig, maar zorg ook goed voor jezelf!
Je bent te moe ...even probeer te tanken....en toch weet ik uit ervaring....onmogelijk...toch doen...die binnen speeltuin hierboven is een goed idee...zij spelen jij kijken, kopje koffie en de jongens....mij deed het erg goed een uur doelloos naar mijn dochter kijken tijdens haar paardrijles....kwam ik gewoon van bij...wie weet ????-X-
Al was er geen ziekte die roet in het eten gooide, dan nog zou je op gezette tijden te moe of afgeleid zijn geweest om altijd onverdeelde aandacht te kunnen geven...
volgens mij ben jij een geweldige mama!
You must feel so spit - torn apart. So many places to put that attention. They are lucky that you recognize the underlying need. So many don't. They will need your attention but they already KNOW that they are loved.
oops. Split - not spit. :)
Zo begrijpelijk dat je zooooo moe bent en tijd voor jezelf nodig hebt en ook moet nemen, maar hou ze in de gaten!!!!
Een reactie plaatsen