I wrote myself a new book of rules and stick to it.
I manage. Both Big Brother and Little Brother notice: "Mama is happy". To some extent they are right.
Little Brother feels like dancing. Music for "jumping" is on his mind, so we pick the Bee Gees. Suddenly "Spirits having flown" plays: the last dance at our wedding. The music takes me back to that sunny autumn Sunday in 2005. Kenji and I swirling on the dancefloor, only having eyes for each other. Being drunk with love. Being happy beyond our imagination.
"I never fell in love so easily.
Where the four winds blow I carry on.
I'd like to take you where my spirit flies:
Through the empty skies. We go alone,
Never before having flown."
I burst into a flood of warm tears. I have come to accept my new life. I have not accepted the diagnosis yet.
Please have a look at Makiko Hasting's "Help Japan: 1000 birds project". Makiko is a very gifted Japanese ceramicist who made 1000 ceramic birds, all by hand and thus all unique. Click for more info. Buy one (or of course more!) and help Japan!
9 reacties:
Acceptatie komt jammer genoeg meestal aan het einde van het proces - en jij zit er nog middenin.
Wat doe je het ontzettend goed, zeg ik als buitenstaander die zich alleen op je weblog baseert. Ik blijf voor jullie duimen en hoop nog steeds op het allerbeste.
Na een tijdje weg geweest te zijn uit blogland heb ik pas je blog herontdekt, en wat er allemaal gebeurt is. Ik kan het niet lezen zonder steeds in tranen uit te barsten.
Wat verschrikkelijk oneerlijk allemaal. Wat een ongeloofelijke rotziekte is het toch!
Ik vind ook dat je het enorm goed doet, en dat je mannen boffen met jou.
Ik hoop en duim voor jullie, en blijf terugkomen in de hoop om goed nieuws te lezen.
En ik geef mijn mannetjes vandaag een extra knuffel...
acceptatie/besef van de harde werkelijkheid heeft ook een mooie kant....maar nu even niet...wij duimen met alle duimen in ons huis...en hopen op de goede afloop van deze ellende....-X-
Accepteren van iets wat je eigenlijk helemaal niet wilt is wel heel moeilijk. En toch moet je want je hebt geen keus, helaas.
En wat doe je het toch goed, ik heb zo'n bewondering voor hoe jij met deze situatie alles wat daarbij komt kijken omgaat.
Lieve groeten
xx
ik lees net dat je wol zoekt. Ik ga voor je op zoek!
Wat wordt de deken mooi :-)
Ik maak een diepe buiging voor je Roos.
Where the four winds blow i carry on.
Wow...
Je hebt mijn hart gestolen, me 'kippevel' bezorgd en aan het denken gezet. Zo mooi geschreven. Puur mens - mooi mens - mooi stel- mooie family. Lieve groet met hart&ziel van Sil.
Ik heb het hele nummer uitgeluisterd en zag jou en Kenji dansen. Hou vol, lieve Roos. Dikke knuffel voor jou én Kenji.
xx
acceptatie is minder vermoeiend dan tegen de stroom in varen...alleen moet je door de angsten Roos, praat met je nagsten, het zijn ´maar´angsten...eens je het zo bekijkt , komt er rust ...heel veel kracht en liefde !
Een reactie plaatsen