woensdag 6 juli 2011

Mistake

Last Wednesday I prepped the boys for the upcoming good-bye: papa was leaving for a new chemo treatment, starting with a week hospitalization.

They have their rituals, my men. Before leaving Kenji fills the bellies of their cuddle gnomes with kisses. During his absence, Big Brother and Little Brother still have a good night kiss of papa at hand. Both Kenji and the boys take this ritual very seriously. When I see Big Brother peacefully asleep, his arms clasping his lilac gnome, I know he's feeling surrounded with his father's love.

Last Wednesday Kenji's chemo treatment was postponed by a full week, since his blood values weren't sufficient. So this morning the whole ritual took place again: gnomes were kissed, papa was hugged, the cab was watched come round and we waved Kenji good-bye. The boys were brokenhearted.

At dinner the phone rang. A mistake was made: Kenji's blood still wasn't good enough for him to start chemo according to plan. Yet he had been admitted all day - luckily for prehydration and not for the actual chemo administration!
Kenji returned home, again. And Mrs. Errands takes up her correction fluid, again. Time to clear the calender once more and count down to another round of prepping my boys for sorrow.

11 reacties:

Lila Lime zei

Zucht, wat lastig! Hartenbrekend.

Linda zei

Wat is het toch allemaal verwarrend en hartverscheurend. De wereld lijkt wel gek geworden.

Cinderell@'s wereld zei

och wat vervelend...maar nu hebben ze wel een rugzak vol reserve kussen, huggies enz...dus...een voorraad...nu duimen dat alles weer normaal gaat lopen voor de behandeling!
-X-

lifeafterbenjamin zei

Sigh. Time for a pencil? xx

HOEPZIKA ! zei

Extra kussen van papa bij de hand, terwijl hij gewoon thuis is, dat is dan wel weer fijn...

Annemiek zei

Jee Roos, heb ik je net gemaild lees ik dit. Tranen in mijn ogen, wat ben ik blij dat ik de kaboutertjes voor je jongens heb gemaakt. Het geeft me zo'n warm gevoel dat ze ze troost bieden. En wat mooi dat Kenji zijn liefde voor zijn zoons erin kust.
xx

maarnietvangrijs zei

Oh die kleine lieve mannetjes...... hartverscheurend inderdaad.

CdeV zei

och heden. ik dacht, met Annemiek, ook gelijk van wat heerlijk die knuffelpopjes. maar wel heel erg 'rollercoasterig' weer, deze ervaring. hmm! naja - vanavond in elk geval een live knuffel van papa denk ik maar...

Sigrid zei

Wat moet dit extra zwaar en niet te begrijpen zijn voor de jongens. Wel heel fijn dat ze veel troost krijgen van de lieve knuffels. Ook hier zijn ze de beste vrienden van Elke en Abel.

liefs Sig

cri-cri zei

toch wel een heel fijne vergissing ... geniet van het nu ... de rest zie je dan op het moment wel ...

Zilly zei

Roos:wat een ontroerend verhaal over de jongens-mijn hart slaat over-wat een prachtige ventjes-hartverwarmend om over de liefde voor hun papa-veel sterkte met de volgende te plannen kuur-xxx-Sil.

Een reactie plaatsen