It has been like that ever since Big Brother was born, ever since Little Brother was born, ever since I became a stay at home mom, ever since I learned my husband had leukemia, ever since I'm used to wake up exhausted.
Whenever my mind starts spinning, preferably with dark and twisted fears, I fiercely attempt to see what is right in front of me. It's the practice of "noticing where you are, seeing things as they appear, and neither clinging to nor rejecting them". The tricky part for me is not to question whether I like what I see or not. Just see - and then seeing turns into breathing.
And that is how an almost empty drawer of boy's underwear puts me in motion. Filling the hamper and doing the laundry. Except the hamper is still filled with yesterday's towels, that I took out of the dryer but didn't fold yet. The hamper ends up on the kitchen table, where the dirty breakfast dishes are waiting to be put away. Lucky me, the dishwasher is functioning again.
My feet are moving and so are my clouded thoughts. With many hours to spend in the hospital, this day isn't going to be an easy one. But I'm doing the best I can to keep my eyes wide open.
8 reacties:
Ik wens je ook vandaag weer heel veel sterkte toe Roos!
Eerst maar even een kopje koffie, even ontspannen en dan weer aan de slag. Stap voor stap. En wat vandaag niet lukt, misschien lukt het morgen..
Ik denk aan jullie
liefs, sig
zoals elke dag, ook vandaag opnieuw veel sterkte roos
En ik wens je daarbij veel kracht!
Veel sterkte vandaag! x
Ik ben benieuwd hoe het vandaag was in het ziekenhuis, ik heb veel aan jullie gedacht.
xx
En zo wordt stapje voor stapje het huis weer een beetje opgeruimder.
Vergeet alleen niet om, als de zon straks door je ramen schijnt, even te gaan zitten met een kopje koffie.
Sterkte
Ik bewonder zo de kracht die jij hebt. Het met aandacht leven juist in moeilijke tijden, ik heb daar diepe bewondering voor.
Een reactie plaatsen