I put on blue gloves, not for administering chemo, but for washing Kenji's clothing. After five days of consecutive chemo the poison is oozing through his pores and I'm not allowed to touch his laundry anymore. I tell my boys stories with the underlying message about how to wash and dry their hands when they go and see papa. About a second round of disinfection with alcohol, where they have to flap, flap and flap their hands some more to allow the alcohol to air dry. Prepping my babies like this for hospital visits might actually be the most saddening one of my tasks over the months.
However part of accepting where I am today, lies in the fact that I don't see myself as the wife of a cancer patient. I am married to Kenji, not to some patient. Kenji's cancer isn't just a temporary case of bad luck or something you wish had never happened. It's for ever life altering; the only way to accept it, is when you recognize the extent to which it has changed and will continue to change anything and everything.
The most consoling words regarding acceptance and my transformed marriage are these by my Zen teacher Karen Maezen Miller: "You can give him the freedom to be as he is, terribly sick, and as he will be. Then all the walls disappear."
10 reacties:
Ik sta weer versteld van hoe je alles aanvaardt. Je hebt gelijk, het bepaalt je verdere leven. Je staat er mee op en gaat er mee slapen.
Maar zo moedig om vol te houden dat je de vrouw van Kenji bent en niet....
Ik ben ervan overtuigd dat alle kracht en moed die wij je sturen toch aankomt want je bereddert het allemaal heel goed.
Dus wens ik je veel kracht
Ik vind je ZO knap Roos. Niet alleen in je zorg voor Kenji, maar ook hoe je probeert om de hele ellende voor je jongetjes begrijpbaar te maken. Je bent geweldig!
mooi roos en dapper! fantastische vrouw van Kenji! deze week een extra kaars, jullie in onze gedachten xxx
ik leer weer een boel van jou. fingers & toes crossed voor morgen. xx
Je leeft helemaal 100% in het nu. Je verbergt je nergens achter en niks blijft voor jou verborgen. Heel heel heel erg knap!
De Juf móet wel Reuze-trots op je zijn.
Ik wel in ieder geval ;-) xx
wat een wijsheid, en ik kan zoveel van je leren. iedere dag denk ik aan je. Hoe moedig dat je bent en zo in het nu leeft. Zo knap! Ben maar heel trots op jezelf en geef jezelf een schouderklopje.
Je bent goed en lief!
xx
She has a way with words, Maezen. As do you. Your dates have been marked on my calendar...I am sending as much love and healing light as I can.
Love these words.
Tara
Een reactie plaatsen