I often think how we would have been long bankrupt by now, had we been living in the United States. The costs of our medical bills surely must have gone so over-the-top that we would not have survived leukemia, and by that I mean all four of us.
To my dismay I was handed a huge bill when I picked up Kenji's bags with medications at the hospital pharmacy. The fact that Kenji's doctor ordered the prescriptions and each medicine is part of the transplantation protocol was totally irrelevant: that specific type of medical drink simply wasn't covered by health insurance. One bottle would have been fine, paying
€ 6,70 isn't bad. Except Kenji uses two-thirds of a bottle a day, which means € 87,- for a monthly supply.
We're facing six months to a year of this crazy amount of medications. Add to that the taxi costs and the recently raised health insurance premium and own risk. The yearly energy bill that will be much higher than last year's due to the numerous extra laundry cycles on high temperature. My travel costs from commuting to the hospital plus the essential meals and cups of coffee. And the list doesn't end here, not by a long shot.
Summing up these costs not only makes me sad, it also worries me. The chapter 'Unforeseen' won't be closed for a long time. No financial alarm bells started ringing when the diagnosis turned our life upside down, but I wish we were warned in advance - even in the Netherlands where the social system is supposed to be so sufficient. The unforeseen medical part is already quite enough to deal with...

11 reacties:
We praten hier niet over luxe maar over pure noodzaak! Het is triest gesteld:-niemand vraagt om K. Hoeveel tonnen wellicht miljoenen worden over de balk gegooid met beauty-chirurgie. Ik kan het niet volgen en wens je sterkte met deze extra zorgen. xxx Sil.
Roos, worden de kosten wel vergoed door aanvullende verzekeringen? Tot 31/12 kun je nog van verzekering wisselen. Ik las recent dat Agis geen medische vragen stelt bij de aanvullende verzekeringen. Anders is het misschien mogelijk je bij een collectief (zoals United Consumers of ANWB) aan te sluiten om een verzekering te vinden die jullie kosten mogelijk wel dekt. Verder hebben jullie mogelijk recht op een wctg-vergoeding (zie www.hetcak.nl), maar die komt pas later (daar heb je dus nu niets aan). Kan de patiëntenvereniging je daarin adviseren? Die hebben er mogelijk wel zicht op wat door welke verzekeraar wordt vergoed. En tot slot, heb je in het ziekenhuis contact met maatschappelijk werk? Misschien hebben zij nog tips waaraan je niet had gedacht.
Verder wens ik jullie veel sterkte, het is al zwaar, maar er komen nog heel veel zorgen bij op deze manier.
I know, it sucks! Maybe you can ask Sinterklaas en Father X-mas for vouchers for taxi's etc. Your friends and family will only be happy to give you gifts you can really use! (Apart from the boys, ofcourse, they need proper presents)
De tips van Diana zijn heel nuttig, denk ik. Agis verzekert inderdaad iedereen, en die hebben verschillende aanvullende verzekeringen, wellicht zijn er vergoedingen voor de middelen die jullie nodig hebben.
Ik krijg wegens hoge medische kosten een vergoeding van het CAK (vroeger gaf je dat op aan de belasting, nu krijg je het automatisch terug) en kan in het ziekenhuis terecht voor advies, en daarnaast zijn er fora vol mensen met zelfde medische problemen die gewoonweg duur zijn, misschien kun je daar eens gaan snuffelen om te zien wat anderen doen om het kostenplaatje te drukken.
Het is allemaal al lastig en stressvol genoeg, het is zo rot je dan ook nog druk te moeten maken over geld! Heel veel sterkte, ik hoop dat je een oplossing vindt!
En dan daalt je inkomen na verloop van tijd ook,... als het werken niet meer gaat. Het zijn schrijnende dingen. Iemand schreef ooit een stuk over vrouwen met borstkanker, dat welvarende vrouwen dit vaker overleven. Het komt niet alleen door het wel of niet failliet gaan door medicijnen/medische hulp, maar ook over wat je nog kunt doen om je leven 'leuk' te houden waardoor je levenslust (en strijdkracht) overeind blijft.
Al met al is geldzorgen iets wat je er nauwlijks bij kunt hebben, normaal gesproken al niet, maar in dit soort gevallen is het een naar en energieslurpend monster.
Ik hoop dat het je lukt energie te vinden om dit goed uit te zoeken zodat je er wellicht na 1-1-2012 net iets beter voor staat. Sterkte!
Hoi Roos,
Door omstandigheden zit ik met soortgelijke problemen, en moeten we noodgedwongen anders leven. Bovenstaande tips zijn heel nuttig, daar heb ik ook veel aan gehad, ik krijg bovendien van mijn verzekering reiskosten terug, en dat scheelt al wat. Sterkte met dit wat je er precies-nu-niet bij kunt hebben :-(
Misschien een raar voorstel, maar ik kan best wat missen elke maand, misschien zijn er meer??????? Als je echt in financiele problemen komt mail me dan gerust.
Been there, done that. Maakt niet uit wat voor nare rotziekte je treft - zodra er iemand in het gezin langdurig ernstige gezondheidsproblemen heeft, gaat de teller lopen. Dat is overal zo, en dat is ook altijd zo geweest.
(Dat je het er niet bij kunt hebben, begrijp ik als geen ander.)
Nicki
Lieve Roos,
Bah, met geld moeten bezig houden is nooit fijn en nu al helemaal niet! Misschien een raar idee, mijn zijn er geen mensen in de buurt die als taxi willen fungeren? Er zijn misschien vrijwilligers, vrienden of mensen in de buurt die dit wel zouden willen doen? Dat scheelt al weer wat..
Misschien zijn er ook wel mensen in je omgeving die jullie kunnen helpen om je financiële overzicht te krijgen en uit kan zoeken waar jullie eventueel in aanmerking voor kunnen komen? Dat scheelt jou weer tijd met uitzoeken.
Veel sterkte! liefs, Marjolein
Dit maakt het ziekzijn nog eens extra moeilijk (en oneerlijk).
Sterkte!
owh, de tips van Diana ga ik nog maar eens uitzoeken..wie weet heb ik er wat aan...helaas is het (althans vind ik) wel zo dat als je ziek wordt/bent er nog eens extra voor gestraft wordt. Niet om zielig te doen hoor, maar ik ben chronisch ziek (Multiple Sclerose en andere dingen) en ben daardoor afgekeurd...vele medicijnen worden niet vergoedt en overstappen is tot nu toe nooit gelukt doordat ik ziek ben en dus wordt afgewezen, zelfs door maatschappijen die zeggen dat ze zoiets nooit doen, hypotheek afsluiten kan je ook wel vergeten en aangepaste huurwoningen kosten hier veel meer dan een "gewone" huurwoning, hulpmiddelen waarbij je een eigen bijdrage moet betalen zijn ook riant, de vergoeding aan het eind van het jaar is fijn, maar is een maand later weer opgeslokt door andere medische uitgaven en de regelingen worden ook steeds scherper of gewoon geschrapt en dus is het vaak de eindjes aan elkaar knopen en ronddobberen en zien waar het schip strandt..
Veel sterkte!,
groetjes Corine
Een reactie plaatsen