I took a 48 hour break from the hospital. It wasn't so much Kenji who was wearing me out - on the contrary, I would love to spend every minute of the day in his presence - it was the oncology vibe. The scent of chemo. The look of heads covered in turbans. Being surrounded with seriously ill people on a daily basis isn't a sinecure and after ten months it was simply enough. I was done with cancer.Kenji's body is no longer hopelessly fighting, it is building itself anew from scratch. Every cell in his blood is performing at its highest powers without interruption. We keep watching the figures, the blood values, and the charts - and ignore the bloody miracle. Literally.
When you're confidently looking ahead, it somehow doesn't feel right to be on the oncology floor anymore. Kenji of all people knows the feeling, yet he didn't get a chance to take a break. I grabbed mine. Intensely enjoyed the boys their first St. Martin's feast where they proudly paraded with their paper lantarns.
Their lively eyes were the biggest lights of all: lighting my heart like never before.
18 reacties:
goed thuis even opladen! kun je er daarna weer zijn voor je man en hem vertellen hoe trots de jongens waren!
Goed van je! Geniet van die 48 uur, en daarna opgeladen weer terug...
Wat onwijs goed van je om even afstand te nemen en te genieten van je jongens! X
Da's heel goed voor je-Roos. De batterij is weer opgegloeid. Fijn dat je zo hebt genoten van de jongens met Sint Maarten-xxx-Sil.
Een dapper besluit en getuige die glunderende hoofden van je mooie Jongens een heel goed besluit ook! x
Ik ken dat gevoel van de oncologie-afdeling. Het valt niet mee om daar rond te lopen. Je beseft je veel meer wat er aan de hand is. 48 Uur even los, kan ik mij zo goed voorstellen! Laat het licht je verlichten. Letterlijk en figuurlijk!
Knap dat je niet alleen naar jezelf kunt luisteren maar er ook naar kunt handelen.
En dan je 'break' zo invullen, geweldig!
wat fijn om te lezen! Mooie eerste st Maarten moet dat zijn geweest...
goed van je roos. sint maarten is een mooi feest om dan te vieren.
Hopelijk heeft de break je goed gedaan. Soms moet het even...Sint Maarten is het feest van geven en ontvangen. Je hebt al veel gegeven, nu was het tijd om rust te 'nemen'.
Wat heerlijk om even te lezen dat je zo genoten hebt van het allerleukste kinderfeest (bijna dan) in de lage landen, Sint Maarten. En wat zullen je mannetjes met roodgloeiende wangen, zakken gevuld met snoep, hun hoofdjes fijn op hun nachtkussen gedrukt hebben.
Fijn dat de geuren van een koude herfstavond, verse mandarijntjes, suiker nu even je neus mocht vullen....
Jaaa, ze stráálden. Heerlijk voor je. Én voor hun!!
xx
Daar boven stralen de sterren, beneden stralen zij. Hoe St. Maarten wil je het hebben!
Wat een heerlijke, stralende, genietende jongens en mama. Genieten ze van hun buit?
Fijn dat de batterij weer opgeladen is.
xx
wauw!
Oh, wat fijn en goed!
I continue to read and love your blog. It is inspiring! I am hoping you might pick a few of your posts and link them up to my brand new Link Party all about gratitude and appreciation! Your words would be perfect! Please?!?! Thanks! :)
Meredith From A Mother Seeking Come find me on my blog, A Mother Seeking...
roos, onderstaande tekst vond ik op www.watmaaktsuzette.nu en ik moest aan jou, je jongens en jullie sint maarten feest denken.
Sint Maarten helpt ons op de drempel tussen licht en donker, in de schemering, een medemens voor elkaar te zijn. Hij leeft ons voor om ons hart, ons ‘midden’ te verzorgen. Oog te hebben voor de nood van een medemens en te delen van onze eigen (innerlijke) rijkdom.
De mantel die door Martinus in twee delen wordt gesneden, kun je zien als het verleden en de toekomst: het heden ligt in onze handen.
Een reactie plaatsen