Without me knowing, my beloved Zen-teacher in the USA Karen Maezen Miller, set up a fund in our names: the Roos & Kenji Medical Fund.
On her blog Karen Maezen Miller calls to "raise roses": money to cover the unforeseen costs of cancer. From medicines that won't be fully reimbursed to a simple (but much needed!) cup of coffee during a long hospital day. "I’ve never launched an appeal before, but I know from growing roses that every bud blooms. This ceaseless bloom is what makes life beautiful even in the harshest of circumstances."
Read more here or donate directly below: truly every little bit helps.
It’s time to raise roses. Let me assure you that we are more than grateful for every opportunity to bloom that is coming our way! To donate in Euros:
To donate in US dollars:
Thank you for spreading the word via your blog, Facebook or Twitter ♥
And feel free to grab the button too (thanks Casper for your great design)!
69 reacties:
HEEL GOED IDEE!!!!!
Hi Roos,
Since I have no credit card (self protection..), is it possible to donate another way?
Thanks,
Pam
@ Pam
Thank you for wanting to help!! Please send me an email: roos[at]karmijnkunstadvies[dot]nl
You can always transfer money by bank instead of by credit card.
Finally I can DO something for you! So I donated & I will put the Button up!
xoxox
@ Pam
I just learned that you can create your own Paypal account that is linked to you bank account; then you can transfer money from one Paypal account to the other. An easier and safer way than an ordinary (international) transfer I think ;-)
goed bezig!
Heel goed! Button staat op mijn blog!
Goed zeg!
Heb een link op mijn blog gezet.
En wat heeft ie dat weer fantastisch
gemaakt die Casper!
Ben hier blij om. Hartverwarmend.
Fijn om nou eindeijk eens wat te kunnen doen!
kus
Wat dapper is deze stap, ik buig heel diep voor jou!
Durven vragen is een hele drempel overstappen. Ik heb mijn klein knopje bijgedragen en verspreid de boodschap uit respect.
Lieve Roos, ik had al een zelfgemaakte taxi-voucher voor je in gedachte voor kerstmis, maar het lijkt erop dat kerst extra vroeg is dit jaar;)
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Lieve Roos-het idee en de lay-out vind ik P*R*A*C*H*T*I*G. Met alle liefde steun ik jullie. Maar heb géén paypal. Is er géén gewoon Nederlands rekeningnummer??? AUB. Het logo staat bovenaan mijn blog met doorlinkoptie. Al het geluk en geld wens ik jullie-xxx-Met hart&ziel van Sil.
Beste Roos, deze opmerking is helemaal niet lullig bedoeld, maar waarom ga je niet werken ? Ik begrijp heel goed dat je al je tijd aan jezelf, je man en je kinderen wilt wijden, maar dat geldt voor meer mensen. En die werken wel gewoon. Die hebben de "luxe" van het niet-werken, die jij hebt, niet. En niet-werken houdt nou eenmaal in, dat je financieel technisch ook bepaalde concessies moet doen. En dat staat los van de ziekte van je man.
Als je nou een baan zou hebben en deze actie zou ondernemen, had ik er meer begrip voor op kunnen brengen.
Ik besef me heel goed dat dit een sociaal niet verantwoorde reactie is, maar je reactie op mijn vraag zal jouw hulpvraag wellicht wat verhelderen.
@anoniem Waarom toch deze reactie en dan ook nog anoniem?Het hoeft niet..zoals je ook niet hoeft begrijpen en bijdragen.Deze actie is bedoeld voor de mensen die Roos, Kenji en de jongens een warm hart toedragen.Ik ben blij dat iemand nu het inititief heeft genomen want ik weet dat veel lezers allang de behoeft hebben om iets tastbaars te kunnen doen.Nu kan dat.
Helemaal mee eens. Ik heb zo vaak de berichtjes gelezen en gedacht wat kan ik doen om Roos en haar familie te helpen. Er zijn heel veel mensen die in dezelfde situatie zitten en hopelijk hebben die ook van die geweldige mensen om zich heen die hun steunen. Als je Roos haar blog leest begrijp je dat het onmogelijk is voor haar om op dit moment te werken met twee kleine kinderen. Ze moet al zo vaak oppas regelen. Roos hou je taai en we steunen je als het nodig is.
wat naar!!! ik heb ook zoiets meegemaakt, maar heb het geld nu ff niet voor je sorry
@ Anoniem
I'll answer your question in English, so that everybody can understand since I've received emails about this too. I'm an independent business woman who willingly put her company on hold to take care of her children and husband full time. So I dó have a job!
My husband needs 24/7 care that we cannot outsource (as opposed to the boys who could go to daycare/preschool). Returning to my company right now is simply no option.
And again: I did not ask for this generous action of Karen Maezen Miller. Nobody is forced to make a contribution; and frankly your comment makes me really sad...
Het hoeft niet Roos..ik snap dat je het doet maar het hoeft niet..je hoeft geen verantwoording afleggen voor de keus die je al gemaakt had voor Kenji ziek werd.En je hoeft(moet)er al helemaal niet verdrietig van worden.Deze actie gaat buiten jou om en is op touw gezet door derden.Maak er gebruik van en probeer een beetje te genieten van wat je mag ontvangen.De mensen die geven gunnen het julllie van harte.
@anoniem: lees Roos' blog vanaf het begin, lang voordat kanker in haar leven kwam. Je kan alles van een positieve kant bekijken en van een negatieve. Dat is een persoonlijke keuze. Zo ook de manier waarop jij tegen het initiatief van Karen aankijkt. Ik, en gelukkig velen met mij, zien dat anders.
@anoniem: en natuurlijk de manier waarop je naar Roos' beslissing angaande haar werk kijkt.
Een zware last wordt lichter als je 'm samen draagt. Ik help graag jouw last ietsepietsie lichter te maken, lieve Roos. Want ik ga met anderen om, zoals ik zelf behandeld zou willen worden. Trek je alsjeblieft niets aan van mensen die het anders zien. Je bent goed bezig. Knuffel.
...Nu zakt mijn broek af. Als je iets te zeggen hebt geef je dan prijs-wat een lef!!! Als er iemand integer is in blogland dan is het Roos. Daar heb ik veel respect voor. Dat zij bepaalde keuzes maakt die zij nodig vindt dan is dat haar goed recht. Zij heeft bewust de keuze gemaakt om volledig moeder te zijn voor haar zoons.(dat scheelt de gemeenschap kinderopvang geld-scheelt weer)Die keus maakte ze al voor haar man ernstig ziek werd. Een man die vecht voor zijn leven en voor zijn gezin. En nu ons zorgsysteem faalt zijn er ook aktie´s als dit nodig. En ook ik word triest van anonieme berichten als dit. xxx Sil.
Op de site van Ingrid (Ingthings) kwam ik de donatiebutton tegen en een link naar jouw blog. Ik heb een paar uur in je/jullie leven zitten lezen...........ik heb er geen woorden voor voor hetgeen jullie moeten meemaken. Ik zal een kaarsje branden voor jullie vieren en natuurlijk van de donatieknop gebruik gemaakt.
Het allerbeste!
Miriam
Beste Roos,
Al een poosje lees ik je blog mee, nadat ik daar toevallig terecht ben gekomen. Iedere keer was ik geraakt door je verhaal, maar telkens kon ik maar niet de goede woorden vinden om een reactie neer te schrijven, mijn woorden lijken zo klein bij alles wat je meemaakt. Ik las net de reacties en kan me voorstellen dat je er verdrietig van bent, maar een reactie als: "Ik begrijp heel goed dat je al je tijd aan jezelf, je man en je kinderen wilt wijden, maar dat geldt voor meer mensen", is niet op zijn plaats. Roos, jij denkt niet op de eerste plaats aan jezelf, ik vraag me af of je er eigenlijk wel aan toekomt. In iedere blog staan de zorg voor je man en kinderen op één. Ik zou wensen dat je wat meer tijd had voor jezelf, zodat je tussendoor wat op adem zou kunnen komen. Je geduld, liefde en doorzettingsvermogen om op deze manier voor je man te zorgen, de stabiliteit, liefde en warmte die je je kinderen probeert te geven in deze roerige tijden kosten allemaal bergen energie!! Ik heb heel veel en diep respect voor jou!
Lieve Roos, ik vind het zo dapper dat je je zo open stelt. Én dat je er bent voor Kenji en jullie jongens. Je geeft ze het beste wat ze kunnen krijgen, namelijk jouzelf. Op de dag dat Kenji de diagnose kanker kreeg werd alle veiligheid in één klap onder de voeten van die kleine mannetjes weggeslagen. Ik heb met eigen ogen gezien hoe ze naar jou kijken en steeds maar weer bevestiging vragen dat mama niet weggaat. Jij hebt gekozen met je hart en dat kan alleen maar goed zijn. Ik vind het initiatief vsan Karen hartverwarmend en steun het met alle liefde.
Warme omhelzing!
Prachtig initiatief waar ik graag aan meedoe. Roos, je bent in deze fase waarin het om leven of dood gaat enorm kwetsbaar - alle poriën staan open dus dan komt zo'n kritische vraag van @anoniem extra hard binnen. Voor mijn gevoel is er niet zoveel mis met de vraag, want ze wil het echt begrijpen en ze heeft ook haar eigen context van waaruit ze het wellicht niet kan plaatsen. Maar de timing is heel ongelukkig. Op dit moment heb je alleen maar een warme kring van steun nodig, of dat nu mentaal of materieel is. En er zijn er in elk geval veel die wat met je willen delen nu! Lieve groet van iemand die je blog al lang volgt en diep respect heeft voor hoe je je staande weet te houden in zoveel ellende. En die geniet van de grote liefde die er stroomt tussen jou, Kenji en de jongetjes.
Lieve Roos en familie, Ik heb ook net een kleinigheid gedoneerd en sta nog steeds voor je klaar, mocht je iets anders nodig hebben. We zijn tenslotte buren dus schroom niet om hulp te vragen!
liefs, Rosalie
Lieve Roos en familie,
Ik lees al een hele tijd je blog.
Ga door met zorgen voor je lieve man en voor de rest zorgen wij een stukje met jou mee.
Nu heb je me geïnspireerd voor een blogpost, Roos.
En ik geef natuurlijk graag.
Nicki
Just what you need that anonymous reaction, couldnt quite believe nor understand what i was reading. Please Roos, don't fret about it. Some people really weren't born with the best of social skills, never mind people skills. How can any of us understand, let alone judge. Take heart from all the other warm reactions and move on. Your role as it is right now, as well as how it was before your husband's illness is admired by very many and I am sure it will show in plenty of genuine contributions from people who just want to ease the burden a little, in whatever way possible. Hugs from Stockholm
Als iemand reageert met een opmerking als: waarom ga je niet gewoon werken dan is dat duidelijk iemand die geen flauw idee hoe het is om plotsklaps van de één op de andere dag te moeten dealen met kanker. Als je een baan in loondienst hebt kun je de ziektewet in of zorgverlof krijgen, als je zelfstandig ondernemer bent heb je die optie niet. En om juist dan te kiezen voor de zorg voor je man en kind in plaats van voor een inkomen getuigt van heel veel moed. Het is zo makkelijk om te zeggen dat iedereen zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen financiële situatie, soms gebeuren er dingen waar een leven niet voor gemaakt is en moet je keuzes maken.
Ik hoop voor "anoniem" dat hij of zij die keuze nooit zal hoeven maken....
En wat het fonds betreft, ik vind het een mooi initiatief en vooral een verdiend initiatief. Als je zoals jij Roos de keuze maakt om positief te blijven, te zorgen dat je kinderen het goed hebben en te zorgen voor Kenji dan kan ik daarvoor niets anders hebben dan respect, diep diep respect.
Anoniem heeft iets teweeggebracht... namelijk dat ik door die reactie beslist heb om te doneren.
Roos, ik ken jullie totaal niet, ik weet niet meer hoe ik op je blog terechtgekomen ben, ik ben je verhaal een hele tijd geleden beginnen lezen en blijven volgen. Ik heb nog nooit iets geschreven, omdat ik me niet kon voorstellen dat de woorden van een wildvreemde, zouden kunnen troosten.
Ook al heb ik zelf nog niet in zo'n situatie gezeten, ik heb al vaak gelezen over de onvoorziene en bijkomende zware uitgaven door kanker of andere ziektes. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen op korte tijd in de problemen kan komen, dat al onze zogenaamde zekerheden erg wankel zijn...
Ik hoop dat het fund op korte tijd een bedrag kan inzamelen dat die zorg al een beetje verlicht, er blijven nog genoeg andere zorgen over die jullie evenmin verdienen.
Marjolein (onder anoniem omdat ik niet weet hoe het anders kan)
Ik ben over het algemeen enorm voor eigen verantwoordelijkheid, het aangaan van je problemen en vechten om ergens sterker uit te komen.
Ik snap niet helemaal dat anoniem niet ziet dat dat precies is wat Roos nu doet. Ze neemt de verantwoordelijkheid om voor haar gezin te zorgen, er zoveel mogelijk te zijn, naast haar man te vechten terwijl ze twee kleine kinderen heeft die ze een zo normaal mogelijke jeugd wil geven, ondanks de zo abnormale omstandigheden. Ik vind het de meest moedige beslissing die je maken kunt om zekerheden op te geven voor dat wat het aller belangrijkste is: je gezin.
Ik wil dus graag weten of er een rekeningnummer is zoals Zilly, want ik heb geen creditcard of paypall ofzo, maar wil graag doneren!
Heb effe mijn kaak opgeraapt na Anoniem. Niet verdrietig worden hoor. Verbaasd en bijna lachen (als het niet zo waanzinnig triest zou zijn) maar meer niet. Life's too short, niewaar?
Wat helemaal geweldig. Ik ben he-le-maal blij dat ik iets kan doen!!! Wat een heerlijk berichtje zo voor het slapen. Hoera :-)
Hoi Roos, heb je goed uitgezocht of de belastingdienst hier niet ook belasting over gaat heffen? En zo ja hoeveel %. In dat geval is het wellicht veel gunstiger om over te gaan op natura giften zoals de taxi, kop koffie en wasserette hulp.
Veel kracht gewenst!
Dat zijn de ergste reacties: 'ik wil niet lullig zijn maar......en dan vervolgens ontzettend lullig zijn. (zoals anoniem). Blijf doorgaan zoals je doet en ik vind het ontzettend mooi dat zovelen wél met je kunnen meeleven. Enne...jij hebt niet gevraagd om een vergoeding voor je keuze niet te werken. Een lief mens (en velen met haar) vinden het fijn om je meer dan alleen virtueel te steunen. Ik hoop dat je dat ook zo voelt en niet te verdrietig wordt van negatieve reacties. Die zeggen meestal vooral wat over degene die ze schrijft en niet over jou!
Dear Roos,
I sometimes post as anoniem, (I don't really know why) anyhow, just wanted to say I've been where you are and I would never ever write something like what was written here today. Just the increased chance of infection because of you working and kids in daycare. And the increased chance of mistakes in the care you give. And the lack of time to proces your experiences (that could lead to stressrelated stuff).
Especially with young childeren days are just too short, let alone with a patient in the house... This situation needs care, Not automated heartless thoughtless remarks. It is good someone else started this I think.
P.S. Started this fundraiser I mean.
@ lieve Anoniem, ik wens je veel wijsheid toe.
You, your family, your story...they are all gifts to those of us who open our hearts to them. I have no idea what was really said but I will send the anonymous writer love for now and for the day when her world is no longer black and white.
lieve Roos,
probeer je een beetje op te trekken aan alle positieve reacties hier. Erg triest wat die anoniem zegt, en dan nog wel "anoniem".....Niemand kan begrijpen wat jullie doormaken, niemand kan daar dan ook maar één letter van zinnige commentaar/kritiek op geven, we kunnen enkel maar veel begrip tonen en zoveel mogelijk kracht sturen.
veel liefs en veel sterkte
MV
hoi Roos,
hier ook een stille meelezer, ik kan het niet zo goed verwoorden vandaag (niet mijn man maar mijn moeder is ziek, dus ik moet vooral janken..!) maar alle positiviteit die ik missen kan komt jullie kant op. Een klein beetje financieel, maar vooral heel veel in gedachten. Houd elkaar goed vast!
@Marjolein (onder @anoniem)Wat mooi om te lezen dat je meedoet aan het Roos&Kenji-fonds! Dat getuigt van ruimhartigheid en over openheid voor andere meningen en gevoelens.
Wat veel positieve reacties, fijn! (en ja, ik heb ze allemaal gelezen ;-) Uit zoveel warmte kan alleen maar moois voortkomen Roos. Het komt je toe. -x- Rozalinde
@Marret: je schijnt te denken dat ik de eerste anoniem ben, die vervolgens van mening veranderd ben. Dat is niet zo, ik schrijf onder anoniem omdat ik geen van de andere mogelijkheden (google account, url enz...) kan gebruiken.
Wat ik bedoelde: (misschien) ongewild heeft anoniem (de eerste) ervoor gezorgd dat nog meer mensen solidair worden!
Het maakt niet uit welke statuut mensen hebben (ik ben zelf zelfstandige, en weet dus dat er geen vangnet is mocht ik ooit in dezelfde situatie komen). Het maakt totaal niet uit omdat er zo veel willekeur bij gemoeid is: het ene geneesmiddel wordt terugbetaald, het andere niet. Ik begrijp dat er een hele administratieve mallemolen op gang moet komen voor terugbetaling, en dat alles terugbetalen onhoudbaar is voor de sociale zekerheid. Maar je zal maar net dat ene medicijn nodig hebben!
Wat bepaalde verzekeringsmaatschappijen uitbetalen: taxikosten betaalt de ene niet, de andere wel, ook complete willekeur. En wanneer kom je daar achter? Als je die dingen nodig hebt, het lijkt me onmogelijk om dat vooraf allemaal te weten en te controleren.
Marjolein
Na een dag op mijn handen zitten ga ik ook iets typen. En nee, ik was niet Anoniem van gisteren om 16.41 en ik realiseer me dat ik tegen de stroom inga.
Laat ik voorop stellen dat ik heel goed weet wat het is om ernstig ziek te zijn (dat ben ik zelf, hoewel ik nu gelukkig een wat stabielere periode doormaak). Maar ik zie het punt van Anoniem/gisteren om 16.41 wel. Het instellen van een donatieknop heeft ook mij erg verbaasd. Zeker omdat ik al meerdere keren heel veel financiële en verzekeringstips heb gegeven, waarop niet is gereageerd. Ik heb een verzekeringsmaatschappij gesuggereerd die geen keuring voor de AV heeft, andere tips gegeven en wat is je reactie? Een donatieknop. Je kunt tot 1 januari wisselen van verzekering en zoeken naar een maatschappij die het allemaal wel vergoedt!
Roos, ik snap heel goed dat je je bedrijf nu niet full-time kunt runnen. Maar redactiewerk, wat je eerder deed? Free-lance kunstadvies? Dat kun je toch tussen de verzorging door doen? Je blogt toch ook tussen Kenji's verzorging door?
Je stelt je kwetsbaar op door te schrijven en geld te vragen, maar wie vraagt kan ook reactie verwachten. Geld vragen voor koffie en metrokaartjes terwijl je luncht in het Okura? Bij mij roept dat ook vragen op, hoe goed ik ook begrijp dat jullie de behoefte hebben aan leuke, mooie dingen.
Jullie gaan door een ontzettend moeilijke situatie. Als ik je oude blogs teruglees lijkt het alsof je pas recent doorkreeg hoe eng het is. En ik hoop nog steeds op succes van het navelstrengbloed, dat het echt nieuw leven zal geven.
Wie zijn wij om Roos haar daden te laten verantwoorden of te controleren?! Dat boeit mij geen drol-het spijt mij. Als het goed voelt om te geven-doe het graag. Zo niet-dan niks. Klaar. Niemand is verplicht maar ook ik behandel een ander graag met hart&ziel zoals ik zelf ook behandeld wil worden.
Natuurlijk, Zilly, ik wil mensen ook zeker niet weerhouden om te geven! Iedereen moet doen wat voor hem/haar goed voelt. Voor mij voelde het goed om ervaringstips te geven. Voor een nieuwe verzekering is nog een maand de tijd en dat kan een hoop problemen van Roos en Kenji oplossen. Ook m.b.t. vervoer zijn er veel AV's die wel meer vergoeden (ook bezoek).
For anyone judging you for the choices you made, let them walk a mile in your shoes and then see what they would do. I can not read many of these comments, I am assuming most of them are supportive but was appalled to read your response to one (written in English) that implied otherwise. I applaud you for what you have made priorities.
Wat gek, al deze reacties. Pas als er geld genoemd wordt, moet er geoordeeld worden. Ieder is toch vrij om te vragen en om te geven. Steun kan vele vormen aannemen. Wat deze blog me net steeds weer onder de neuws duwt is dat je niet vooruitkomt door te oordelen. laten we dus onze eigen beslissingen nemen en niemand veroordelen (ook anoniem niet, voor het stellen van een vraag).
Wat denk ik wel voorop gesteld zou moeten worden, is dat Roos nergens om gevraagd heeft -niet om geld en al zeker niet om deze ziekte-..zij deelde iets mede door te schrijven over de financiele kant van ziekzijn..Iemand anders ging daar op in en richtte een fonds op, wat een prachtig gebaar is trouwens. En dan is het aan een ieder voor zich wat hij of zij ermee doet..Veroordelen/beoordelen...het is altijd zo easy om te doen als je niet in iemands schoenen staat...wat je dus ook NOOIT en te Never zal lukken, ook al zit je in een soortgelijke situatie. Ieder mens reageert en doet weer anders..gelukkig maar, anders is het den Saaiheid ten top. Tuurlijk, mag men reacties van verschillende aard geven en kan men dat ook verwachten..maar probeer dan niet met z'on irritant opgeheven vingertje te wijzen...of iets te zeggen in de trant van "ik zei nog/toch!"...daar zit niemand op te wachten, denk ik zo...
groetjes Corine
For me, it would be logical if we were talking about a life-saving treatment which is not reimbursed. Then I would understand a "fund raising"-kind of thing. Now we are talking about life expenses. OK, they are extra, but I guess other expenses have minimized due to the grave situation you are currently in. For me, the whole thing looks like : not working, and hoping (expecting) for others to help you out. Yes, not working has the advantage of taking care of your family and yourself but on the other hand, financial disadvantage comes with that. A decision you made yourself. And it feels a bit " easy" that you now put your financial "rescue" into others' hands. Seems not to be a realistic, longterm solution to me. But I truly hope I am not right in this opinion.
This is just my addition to the discussion over here. I just wanted to ventilate this.
One Anonymous person who feels the need to write hurtful things and so many others who try and understand what your family is going through and are only glad to find a way to make things a tiny little bit easier... I think the balance is clear.
Keep your head up, Roos, as I know you will.
Els van der Veen (niet anoniem, maar zonder blogadres)
Re annonymous
Everyone is entitled to their opinion, just not sure why you would choose to voice it here. It's a free choice - support or don't. But why you would want to add such insensitive comments to an already unbearably difficult situation is beyond me.
Roos, you know I too have walked a similar path to you - and send you nothing but positive thoughts and love. I understand why this would make you feel sad (especially as you didn't set it up yourself, let alone 'expect' it!) and I hope you don't spend any of your precious time giving it another thought. It's fair to say you have enough on!
I also hope that you feel the love of your fellow bloggers.
fee x
Hoi Roos,
Dank je wel voor je link. Ik ben het gelijk aan het lezen. Super lief dat je die stuurt en ben net al jouw verhalen aan het lezen.Via Anki kom ik op jouw blog. Jeetje wat heftig allemaal. Met een brok in mijn keel en een naar gevoel in mijn buik lees ik je verhalen. Ik vind het zo erg voor jullie. Ik vind het initiatief Raising Roses echt geweldig. Ik weet hoe fijn al de steun is in moeilijke tijd. Al de beetjes helpen!!
Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!
Liefs Marielle
Gewoon doen.
Dear Rose, It was so easy to donate to your family. In 5 days, I am having major surgery & already I've had to pay for it. Luckily, I could. So in the spirit of abundance and in gratitude for your warm sharing of your life story - I donate a day of medicine for Kenji with the hope and prayer that its a day full of long, loving glances; intertwined fingers; gently kisses and much much love. - Love from Portland, OR
Roos, de button staat erop hoor. Vraagje, ik ben misschien niet zo bij de tijd, maar ik heb nog geen creditcard. Is er ook een bankrekeningnr waar ik iets naar kan overmaken?
Roos,
Ik hoop dat dit helpt. En ik ben blij dat we naast elke dag aan jullie te denken ook iets kunnen doen.
From reading other American blogs I know that it's very common in the USA to start a fund-raising for a good cause, or to make money from your blog. I therefore fully understand Karen Maezen Miller's initiative, and I applaude her for that.
But I also understand the questions asked by anonymous, because here in The Netherlands we're so used to the idea that everything's taken of by our health insurance companies, where in fact it's not.
However, I disapprove of the fact that these questions were asked, they're way too blunt, and painful.
Roos, you should never defend yourself for the choices you make, and have made. You don't have to tell us how you spend the fund-money; it was given in love and trust.
Just go on with what you do; taking care of Kenji, the boys and yourself.
Hoera, eindelijk kan ik iets voor je doen!
Liefs,
Wat een geweldig initiatief van Karen! Heel erg fijn en hartverwarmend!
Lieve Roos,
Ik doe mijn donatie dmv. kaartenverkoop via mijn blog-ook weer eens iets anders. Lieve groet met hart&ziel van Sil.
Ik heb de knop bij mijn blog geplaatst Roos en een kleine bijdrage gedaan. Heb t zelf niet breed maar alle beetjes helpen. Er zijn ongetwijfeld genoeg wegen naar Rome maar ik ben blij dat ik deze weg kan kiezen/bewandelen om enigzins te helpen, al is het maar voor je kleine mannetjes die zo'n zware les al veels te jong moeten leren. Heel veel liefs gewenst aan jullie alle vier.
Lieve Roos,
Ik ken je niet, maar anno 2011 (bijna 2012) mag een mens al eens een keer meer stilstaan.Wat ik hiermee bedoel is heel simpel, veel mensen kijken het liefst niet verder dan hun neus lang is en zijn ook niet geneigd iets te doen voor een ander, ik heb oprecht veel respect voor mensen die dat wel doen en die hun hart kunnen opstellen voor mensen die het ECHT nodig hebben!
Zoals hierboven al verschillende keren is gezegd alle kleine beetjes helpen, ook ik wil bij dat kleine beetje horen!
Liefs,
Xxx
Help Roos voorál mensen!!!! Mijn moeder is in 2002 ook kanker-patient gediagnosticeerd en ik werk nog stééds om haar ziekte-kosten af te betalen! (moet wel, want mn vrije dagen, incl zorgverlof zijn opperde-pop) ...en zo zijn er waarschijnlijk nog vééél meer met mij!! Misschien een idee om een collectief fonds voor "Lotegenoten van.." op te richten ???
Het zou jammer zijn als wij, als donateurs, ons richten op één persoon,(en in Roos' geval eigenlijk Vier) - hoe verdrietig, rot en on-ver-draag-lijk t ik óók voor Kenji, Roos en haar jongens vind ; er zijn (helaas) véél andere mensen dezelfde last dragen...
http://helpen.kwfkankerbestrijding.nl/helpen-als-particulier/Pages/default.aspx
Annemarie
Een reactie plaatsen