'telling it like it is', for not hesitating when it comes to sharing the harsh reality
of our daily life.
We live in a box. A box where there is only room for four people.
Our box has no windows, although others believe they can have a peek now and then, and get some sense of what life inside the box is like. They cannot understand - no matter how compassionate they are. I very much struggled with the need to overly explain and illustrate; to make living with cancer more accessible for those who haven't encountered this enemy in their lives. I figured that if 'they' would just understand, our own battle would somehow get easier. Yet any misplaced remark or critical note, intended or not, hurts more than an innocent bystander knows.
The longer our battle with cancer lasts, the more I am convinced that our box has no door as well. We keep going to in circles to find our way out. So what's left? Facing the inside of the box: our four hearts.
8 reacties:
Helaas een harde realiteit, ook al leven we met jou en je gezin mee, we weten niet hoe jullie je voelen. Hoe eenzaam het is en hoe zwaar het gevecht is.
Maar gelukkig hebben jullie elkaar, dat is het allerbelangrijkste!
liefs Sig
Ieder gevecht is jammer genoeg eenzaam...dat leer je als er iets gebeurt wat een gevecht nodig heeft, mensen kunnen luisteren, mee leven...maar het is jou gevoel en een ieder doet het op zijn eigen manier....zo is het nou eenmaal...jij deelt een vreselijke ziekte, een groot verdriet, zelf jou eenzaamheid......dat is jouw mooie manier...jou uitlaat klep....Blijf bij jezelf....en met je gezinnetje...dat is iets om voor vol te houden!!!
-X-
En hou elkaar vast!!
Ik probeer een beetje liefde door de muren heen te zoomen....;) zoen, kus, hug.
Wij zijn slecht toeschouwers-niets meer-wij leven mee-lezen hoe dit inslaat als een bom-maar zit er niet in. Jullie moeten het doen-alléén jullie-met elkaar. Alle liefde&geluk&gezondheid hierbij toegewenst met hart&ziel door Sil.
Jullie leven in een box en af en toe laat je ons door een heel klein kiertje meekijken. Het wel duidelijk dat jullie een sterk team zijn.
Ik hoop en bid dat jullie je, al is het maar heel af en toe, gedragen weten. En dat het Licht door de kiertjes van de doos schijnt, recht in jullie harten.
Een hele dikke knuffel....................
Een reactie plaatsen