The fridge is filled. The kitchen cupboards are stocked.The house is decorated, with preschool crafts making it totally Christmassy.
My bed is empty.
There are days when life cannot be simpler than that.
Kenji was supposed to be discharged today, when he suddenly phoned me in the middle of the night. I always sleep with my phone next to my bed - even though it seldom rings. But it did and I instantly knew he wasn't coming home. Fifteen minutes later my night shift had started in all its intensity: Big Brother had trouble breathing, coughed like crazy and kept wetting his bed because of his fever. He was lost.
This morning Kenji and I talked over the phone again. Little Brother overheard some of the conversation and burst out in tears. I actually had to end the call because he kept throwing himself off the couch and crawled all over me, crying. His grief turned into panic - and there another of my boys was lost.
Now I'm having trouble not to lose it. Kenji's doctors are deliberating over his case as we speak. None of their theories of the past few days have made Kenji feel any better. And we miss each other so much.
[Edit] The final verdict is bad: Kenji's acute graft versus host disease struck up again and he cannot leave for days or longer... Both boys have a fever now and it seems like they won't recover soon: forget about celebrating Christmas in the hospital. I'm all for safety regarding Kenji's health - but my heart is breaking.
38 reacties:
Honey; I'm so sorry for you.
A hug and a kiss, from over here.
Onee...ik ben er stil en misselijk van...
Ik leef met jullie mee en denk aan jullie.
Charlotte
VERDRIET!
Raak niet in paniek Roos, hou vol! Kan er niet iemand naar je toe komen zodat je niet alleen bent met de jongens? Dit is nu allemaal tè zwaar voor jou alleen. Sterkte!!!
Lieve Roos, ik volg je al een tijd maar laat eigenlijk nooit een reactie achter. Toch denk ik vaak aan jullie. Ik wens je heel veel liefde en kracht en geef je een warme omhelzing vanaf hier. Mijn kaarsje brandt ook voor jullie.
Lieve groeten, Daphne
Roos,
ik wens je veel sterkte, tot aan de maan en terug !
Probeer zachtjes in en uit te ademen, het verandert niets maar het kan je rustiger maken.
Ik denk aan jou en je jongens en probeer je kracht door te sturen.
Veel liefs
Karlien
wederom veel sterkte meis.... we leven met je mee.
It sounds as if your heart is broken wide open. I am so sorry. Holding you all four in light.
Dag Roos,
Ook ik volg je al een hele tijd, net als Daphne. Ik weet niet wat ik moet zeggen.Hou vol! Er zijn zoveel lieve mensen, die met jullie meeleven.Ik denk aan jullie.
Liefs,
Aty
In gedachten ben ik bij je en branden er hier de hele dag vele kaarsjes...
Dear Roos, I'm hoping and wishing for a christmas miracle for you and your family.
Roos,
Ook ik lees je blog al een tijdje en reageer nooit. Kan me als moeder van zonen van alles bij de broertjes voorstellen, maar kan alleen maar proberen me in te leven wat het moet betekenen dat jouw man en de vader van jouw kinderen zo ziek is. Ik ben het met Helene eens, je hebt af en toe iemand in je buurt nodig om je onrust en paniek er even te kunnen laten zijn. Soms is de rek er even uit en voel je volgens mij alleen gemis, van de man die rustig wat bloem bij het koekjesbeslag gooit, die je pijn en angst relativeert als je kinderen het moeilijk hebben.
laat iemand een arm om je heenslaan en de bedden, thee voor je zetten en de bedden verschonen. je hebt het nu nodig.
Bovenstaande reactie is ook van mij,
Vriendelijke groet,
Diane
een hele hele dikke warme troostende knuffel voor jullie allemaal !
Elke dag zit ik hier met een diep gevoel van machteloosheid. Niets van wat ik zeg kan iets veranderen voor jou en je mannen. Maar ik wil niet stil blijven al heb ik niets dan woorden te bieden. Kracht wens ik je Roos en lieve mensen om je heen om je te steunen. En ik wens de artsen wijsheid om te achterhalen wat er is met Kenji en een oplossing te vinden.
Roos, meer dan sterkte wensen lijken we niet te kunnen doen........ keep up the spirit en inderdaad leun af en toe flink op iemand om je heen zodat je je verdriet even letterlijk kunt delen.
Sterkte, Chaja
Oh meisje... ik mail je straks even, misschien lukt het om volgende week ergens langs te komen. Ik denk aan jullie en steek vanavond een extra kaarsje aan.
xx
Lieve Roos, wat verdrietig... Sterkte
Roos,
We are so sorry. So sorry.
Your family is in my prayers.
Hugs & warm wishes to you.
Liefs,
Ineke
Lieve Roos ,Dit is erg.Waar je nu door heen moet.Jij had het nu zo graag anders gewild.Arme jongens van je die nu helemaal op hun kop staan.Jij heel veel sterkte bij het sta(a)nd houden meidje .Liefs Maamke
Hi Roos;
Remember it is your job to shine.
We are in this world but not of this world.
"there is a light which cannot ever be extinguished.
It is inside of you. It is you.
Let your light so shine upon the world that the world will
know Who You Really Are -- and its people will know
why they really are as well, through the light of your example.
The darkness of our world awaits you -- not to engulf
you, but to be transformed by you. During this Season of
the Light, be its Source for all those who search for Joy."
Fever in childeren can be over in a second, they can get a fever just by becoming overexited about something.
Again, a hug and a kiss from over here.
Gisteravond jullie verhaal met de jongens verdeeld. Ze wilden weten waarom de kaars voor de buddha beeld aangestoken was. Nog twee kleine ventjes die leven mee. . .
Och lieve Roos, wat verschrikkelijk!
Ik lees dit met een brok in mijn keel, ik had het jullie zo ontzettend gegund bij elkaar te zijn. Heel veel sterkte, ik brand een kaarsje!
Dear Roos,
we will be thinking of you tomorrow. You are not alone. We wish all the best for you. You are doing an amazing job as mother and wife. I admire your strength.
Our best wishes form Germany. Let us know, if there is anything, anything we could do to help!
Anja
Ik zou willen dat ik het stokje even van je kon overnemen, zodat je onder je dekbed kon kruipen en je ogen dicht kon doen en je de mooiste kerst voor jou en je drie mannen zou kunnen beleven in je dromen.
Mijn hart doet pijn voor jou.
Heel veel kracht toegewenst.
Van mij (een stille trouwe volger) onzichtbare handen onderin je rug.. als ondersteuning en duw je zachtjes stapje voor stapje verder.
liefs Mariska
och liefje
6 lege vellen typ ik hier zo erg weet ik niet wat te zeggen. arme ziel. xxx
We will be sending all of the love and kindness our hearts can generate - you will never be alone. I hope for you all.
hopelijk kwam er iemand je vandaag helpen!
---
al deze onbekenden die jou/jullie zo graag zouden willen helpen, angstig met je meeleven... iedere dag nauwelijks je blog durven te openen, bang voor wat er zal staan. maar je hebt ons niet nodig, misschien niet eens je lieve familie en vrienden. je hebt hem nodig hè, en niemand kan dat voor je in orde maken. hoe graag we het ook voor je zouden willen!!!!
lieve lieve Roos,
Wat een nare berichten. Ik hoopte zo dat juist nu de kerst een fijne tijd zou zijn. Hopelijk zijn je kleine mannetjes toch snel beter, zodat jullie snel weer samen kunnen zijn. Soms kunnen kleintjes opeens snel weer beter zijn.
Ik hoop dat je vannacht een goede nacht hebt. Heel veel sterkte, ik hoop dat er mensen komen om je te helpen zodat je even wat lucht krijgt. Ik denk aan je!
liefs, Marjolein
sending love now from canada... circling your family's hearts with all those who are thinking of you over christmas and always. blessings to you.
Lieve, lieve Roos....toen ik je blog ging openen hoopte ik zo dat er goed nieuws in zou staan, maar helaas is dat niet het geval.
Ik had het jullie zo ontzettend gegund om de kerstdagen samen door te brengen. Ik hoop dat grote en kleine broer gauw weer beter zijn en ik bid voor Kenji. De kaarsjes gaan vanavond speciaal voor hem aan en ook in de kerk straks zal ik er eentje voor hem aansteken. Dat alle lichtjes maar mogen helpen.
Wendy
je bent hier en op vele plekken in gedachten ... er zijn soms geen woorden voor emoties ...ik wens je veel sterkte of als dat beter voelt , laat je gewwon maar alles even los ...
Lieve Roos. Wat een tegenslag.... Ik (en vele anderen met mij) nemen jullie mee in onze gedachtes en in onze hoop. Ik wens jullie alle goeds toe. Sterkte lieve Roos!!
Heel veel liefs.
Dear Roos, sending you lots of love and a large hug from my family here in Cheshire. I can feel your despair...but you have an inner strength that will carry you through these hard times for (all) your boys, even when you don't believe it will.
Your blog grounds me today, and I look at my little survivor and wish the same for you.
Lots of love
fee x
Een reactie plaatsen