I had just lifted Little Brother on the toilet, when I heard Kenji approaching. He mumbled something about making way, so I grabbed Little Brother who had no choice but to hold his pee. Then there was a dull thud: instinctively I ran across the hallway, briskly put Little Brother on the floor with this pants still down, and witnessed how Kenji had fallen on hands and knees. He wanted to run for the toilet but his weak limbs couldn't carry him anymore.My heart broke into a thousand pieces.
Little Brother was forced to listen to Kenji vomiting loudly. Forget about an escape route; I couldn't protect my boy from seeing his papa's weakness, in spite of my instincts telling me this was hurtful to Little Brother. The culmination of being trapped. My fully grown man fell down - in so many ways.
I wanted Little Brother out of the house as soon as possible, so I left without knowing what was going to happen to Kenji. A year with cancer makes one do things like that, easily. We picked Big Brother up from preschool and by the time we arrived home, Kenji could utter: "Hospitalization at three o'clock."
At the hospital, I had to push Kenji in a wheelchair. His entrance made quite the impression.
60 reacties:
Lieve Roos, wat een afschuwelijke confrontatie. Ik kan er geen andere woorden voor bedenken. In gedachten stuur ik jullie alle steun en liefde die ik in me heb.
Lieve groet, Marjolein
oh, my heart also breaks with you. sending love from bern...
GVD-zo triest om te lezen hoe hard dit gevecht is is voor Kenji maar ook voor de andere familieleden. Zo´n zorg is bijna te groot om te bevatten. Je verhaal is eerlijk en hard en het is de waarheid. Ik wens jullie sterkte en kracht-xxx-Sil.
Dit doet pijn.......xxx...
Allerlei scheldwoorden komen in me op, zo oneerlijk vind ik het en daar heb je helemaal niets aan..
Nogmaals Roos, ik ken je niet, maar denk toch aan je.
Lieve groet, Laura
Lieverds, mijn hart breekt. Ik stuur jullie kracht en warmte.
xx
Gelezen. Er brandt een kaarsje.
Sprakeloos......virtuele knuffel.
oh wat afschuwelijk Roos....
Mariel
De machteloosheid bij dit alles,
zo verschrikkelijk mensonterend...
Jullie gevecht en doorzetting
zo in-sterk en mensverheffend!!!
Oh arme, arme Kenji.
Oh ja, dat ook.
Maar er zit altijd een kern onder. En die blijft waardevast. Houd daar je blik op gefixeerd, want dát is je man, dat is hun vader.
Nicki
Au.... dat deed (doet) pijn op vele manieren.
Afschuwelijk. Ik leef en lees mee.
Zo erg Roos.
Liefs,
Ineke
Oh mijn lieve Roos, wat erg!
Wat vreselijk Roos....
Mijn gedachten zijn bij jullie!
XXX
lieve Roos,
Wat ontzettend naar! Eigenlijk is het niet te beschrijven. Heel veel sterkte!
Hele dikke knuffel, Marjolein
Gelezen en geen woorden.......
Ik hoop dat de gedachte dat heel veel mensen aan jullie denken, voor jullie bidden en kaarsjes voor jullie branden je een klein beetje staande kunnen houden in deze donkere tijden.........
Och Roos...wat erg!
ik lees al een poos mee maar laat eigenlijk nooit wat achter..niet weten wat te zeggen.
Weet dat ik meeleef en dat ik hoop dat er snel vooruitgang in de situatie mag komen en dat Kenji weer papa en man kan zijn!
I'm soooo very very sorry to read this this morning.
You are blessed with an amazing love, that you can still see and love who Kenji is, despite the things and changes his treatment makes him go through.
I hope todays sun is able to warm your heart a bit...
Warme groet.
Ach meid, er is niets te zeggen...
Oh Roos!
Wat valt er te zeggen.... Zoveel emoties tegelijk.
Heel veel sterkte en liefs voor jullie allemaal!
Aty
;-(
Oh Roos, het houdt maar niet op... Telkens weer een klap. Ik hoop dat het elastiekje nog een beetje rek over heeft. Sterkte.
Veel sterkte!
lieve groet, Sig
ow zo verdrietig om weer te lezen.....
x
Liefs en sterkte. Heel veel sterkte.
Afschuwelijk. Alleen een Hele Vreselijke Ziekte kan dit met je doen... Herinneringen komen boven, ik begrijp jullie pijn en verdriet. Veel kracht!!
Geen woorden ....
Liefs
Marjo
And my heart breaks in a thousand pieces for you and the boys.
I can't begin to even imagine how Kenji feels.
Know our love and thoughts are with you all the way around the world in Oregon.
Praying love, warmth and strength surround you all today.
Knus,
Tresa
Ook hier geen woorden......
Heel heel veel sterkte voor jullie alle vier!
Miss T
Sterk
Dapper
Onvoorwaardelijke liefde
Voor haar mannen.
Oneindig veel respect
Roos.
Liefs, Esther
Dag Roos, sinds een paar dagen pas lees ik je blog. Je schrijft mooi, intens en raak. En dagelijks realiseer ik me wat een rotziekte kanker is. Je post vandaag maakt zo duidelijk hoe enorm dit ingrijpt in alles. En wat er van je overblijft, als je zo ziek bent. Take care! Jullie allemaal.
Carolien
So sorry, Roos. I wish I had the magic wand.
Praying for your family. Many many (((hugs)))
Your friend.
Oei...dat is heftig....wij blijven de kaars aansteken en hopen op een wonder!
Dag Roos, al een tijdje lees ik je blog en iedere keer komt de tekst als een mokerslag bij me binnen.
Wat ben je sterk en wat zal je moe zijn om steeds alert te moeten zijn voor de mannen om je heen, groot en klein! Ik neem mijn petje voor je af...
allemaal veel sterkte!
Renée
Liefs, Karin
och joh........... arme kenji & jij & broertjes xxx
Zo verdrietig....
Wat kan ik zeggen. Een arm om je heen, een broodnodige knuffel, een berg posititeit, moed, kracht, alles wil ik jouw kant opsturen.
Jij doet het zo goed!
Je bent een Grote Vrouw. Met een Grote Man en Grote Zonen.
Heel veel Respect heb ik voor jullie.
My heart too aches for you and your family. I'm holding you all close in warm and healing prayers.
wat verdrietig weer voor jullie. Veel moed gewenst om door te gaan. Mirjam
Wat een verdrietig bericht..... ik vind je zoooooooo sterk!!
Dikke knuffel!
Ja, die machteloosheid..... ook van Kenjie, ook van jou...
sterkte meid, meer valt er niet over te zeggen.....
Kan geen woorden vinden...
xxxx, Lieneke
Oh Rose - your tag words say it all.
I know how worried you are about what your boys are witnessing, but they are also part of an loving mutually supportive family and the things that they shouldn't ever have to see will be far outweighed by all the good they see in both of you and their wider family.
One day these horrible days will seem miles away - you need to trust me on that. When our Kenzie was poorly and we lived by the day/hour I couldn't ever imagine it being anything different...but it will be.
You are doing an amazing job.
I hope Kenji isn't 'back in' for long and will be thinking about you over the next few days.
fee ♥
((special squashy bossomed hug coming your way NOW))
ook vanuit Amsterdam een hug met veel ♥ voor jullie allevier, en speciaal voor Kenji ♥!
Ik ben er helemaal stil van ... !!!!
Hartverscheurend jullie gevecht. Het verdriet en de angst op alle niveaus waarop Kenji, jij en de kinderen moeten vechten, inleveren, incasseren en leven tussen hoop en wanhoop.
Tegelijk lees ik in al je blogs een enorme kracht... hou vol al voel ik de horror van dit soort dagen/momenten en weet ik tegelijk dat dat nog maar een fractie is van wat jullie moeten voelen. Sterkte..
Chaja
Ook ik word er weer heel stil van en denk aan jullie!
... ik weet niet goed wat ik moet zeggen, maar ik vind dat je het oh zo goed doet ... elke keer weer.
Ik weet ook niet wat ik moet zeggen. Ik denk aan jullie...
Virtuele knuffel...
kusje
Ik lees je blog pas een week of 3 en iedere keer weer breekt mijn hart.
Sterkte!
Ik weet al een tijdje geen woorden meer om hier als troost te schrijven. Ik hoorde gisteren in mijn zen-groep voor de eerste keer over de Bodhisattva Kuan Yin. Zij is diegene die hulp biedt in welke vorm je ook nodig hebt. Ik hoop dat deze tekst enigszins kan troosten en steunen.
http://www.mahakarunachan.be/wp-content/uploads/2010/12/06-Kuan-Yin-Lotus.pdf
hier zijn geen woorden voor.... toch zeg ik veel sterkte en moed gewenst....
Een reactie plaatsen