To accept.
To slam a fist on the table, inhale and fight.
We lie awake in the middle of the night. Nuzzled as closely to one another as possible. My hand on Kenji's head, the tip of my nose against his. I look into
his sad eyes. He sees mine watering up.
No words are necessary: in opening our eyes, we accept the impossibility of the situation. The vicious circle that has become a vicious downward spiral. Kenji weakening by the day. Our family that gets dragged down with him. And I promise Kenji that I will do all that lies in my power to find a bit of breath for him - and us.
There's nothing left but to slam my fist on the doctor's table, just as I did when Kenji was discharged last Monday. To tell each doctor that I can get my hands on that Kenji's condition is truly worse than it appears. Screaming for help at this point, is doing my utmost best. Even when it means waving the boys good-bye for a sudden sleepover, or considering having to kiss Kenji farewell in a few days. Fighting is never easy.
[Edit] I'm not often sharing medical details here, but we might be facing a re-hospitalization in a day or in a couple of days. Who knows... Please don't misread my last lines, I was simply mentioning how much we all hope that Kenji will regain some of his strength to continue his fight from home!
41 reacties:
holding you and your family gently in my heart.
Pff lieve Roos, wat ellendig om te lezen dat het niet beter gaat met Kenji. Sla maar heel hard met je vuist op tafel, wees niet bang om te veel te vragen of te zeuren of wat dan ook. Het enige wat telt is dat Kenji de zorg en aandacht krijgt die hij nodig heeft en daarmee er uiteindelijk weer kan zijn voor zichzelf, jou en jullie kinderen. Sterktesterktesterkte!!!!!
Mariel
Roos,
jullie zijn zo enorm moedig! wat is dit allemaal verschrikkelijk moeilijk! elk moment is zo kostbaar al zijn er heel veel moeilijke momenten bij. Je zou ze in een doosje willen stoppen om te bewaren. Keep breathing!!
Voor een beetje meer drie L'en: lucht, licht en liefde (al is die laatste ruim aanwezig...). Heel veel kracht toegewenst. Lfs, Maaike
och Roos, wat toch ontzettend zwaar. ik wens jullie heel veel kracht.
Ik denk zo vaak aan jullie!
Poeh...accepteren. Heel veel sterkte.Ik denk aan jullie.
Gisteren zo'n prachtig stukje over samen opvoeden. Ik hoop dat jullie dat nog heel lang is gegund.
X
never ever...
-x-
Ik kan zo weinig toevoegen aan alles wat er al is gezegd. Ik denk aan jullie. Iedere dag opnieuw. Ik hoop zo dat het tij zal keren. Dikke knuffel!
Roos, jij doet zoveel meer dan je uiterste best. Zoveel meer dan een mens zou moeten doen. Ik hoop dat je nooit aan jezelf twijfelt. Ik wens je kracht toe.
Sterkte sterkte sterkte.
O ik leef zo mee.....wat een ellende. Heel veel sterkte wens ik jullie gezin toe...
You & your family are in my thoughts & prayers. My heart goes out to you. Hugs.
Lieve lieve Roos en Kenji, ik wens jullie alle kracht van de wereld.
Wat ook jullie beslissing is, en wat de komende dagen mogen brengen... dat weet ik niet.
Maar ik wens jullie veel sterkte en weet dat de liefde die jullie voor elkaar voelen altijd zal blijven. Dat weet ik zeker. Marleen Belgie
Een HEEL sterk-X-je van ons!!!!
Beste Roos en Kenji,
Alle kaarsen in ons huis branden al weken speciaal voor jullie en als het zou helpen, kochten we nu in ons dorp alle kaarsen op!!!
In ons hoofd en in ons hart zijn jullie alle vier. Ongelofelijk moedig, dapper en strijdvaardig, zo gaan jullie al weken om de ziekte van Kenji. En je mag met je vuist op tafel blijven slaan! Diepe bewondering en heel veel respect voor jullie allemaal. Houdt elkaar goed vast, telkens weer.
Sterkte en liefs, Esther
Hele dikke knuffel...xxx....liefs van mij...
Alle wapens die je nodig hebt voor je gevecht, Roos, was het een computerspel, ik wenste je full charge. Helaas is het echt.
Ik denk aan je, liefs, Karin
Als jullie ook maar enige twijfel hebben, zal iedereen begrijpen als je een second opinion vraagt. Niet over de ziekte zelf, maar misschien wel over wat de beste aanpak is op dit moment. Het AVL en VUmc doen dat, ook voor patiënten van elkaar.
En verder natuurlijk heel veel sterkte,
Els
Heel veel sterkte ......
Praying for your family.
Lieve Roos,Goh Wat heb jij het helder.Je laat je emoties je niet alle kanten op slepen.Geweldig dat jullie er daar door zo zo voor elkaar kunnen zijn.Wat een liefde vrouw .Sterkte Maamke
Veel moed Roos.
Goed zo meis. Vecht voor hem, vecht voor jullie. Ik weet dat je er sterk genoeg voor bent!
Dikke kus!!
Sterkte en kracht wens ik jou, wens ik jullie.
ik denk aan jullie, veel liefs voor jullie alle vier...
MV
That is so sad, so very sad, to have to say farewell...
veel kracht. Veel liefde.
Thank heavens for your "edit" note - when I read the original post my stomach hit rock bottom and you have crossed my mind frequently all day. Healing from home is preferred, speedier and better for the patient. I'm crossing my fingers and wishing hard that he is able to stay put.
Still praying........
Not a day goes by and I think of you. Not a day goes by and I lit a candle. I wish I could do so much more but I cant. I hope wish and pray for Kenji, for you and for those two sweet little strong mills that keep you going. May you all stay safe and secure.
Lieve Roos, bedankt voor je lieve woorden gisteren op mijn bericht. Ik begrijp niet waar je de kracht vandaan haalt om nog met anderen mee te leven, voor mij ben je het schoolvoorbeeld van een liefhebbende en toegewijde moeder en echtgenoot. Dat klinkt wat oubollig, maar ik bedoel het positief;-)
Haha, ik bedoel natuurlijk echtgenote.... Excuse me....
Liefs,
Ineke
Houd moed! x
Ik wens jullie nog steeds heel veel kracht toe!
thinking of you as you contemplate hospital...yet again.
Keep on fighting Roo - you're doing the best job of supporting your dearest. keep on taking care of yourself too - you need to keep your strength up.
love fee x
Vechten valt niet mee maar je kan het! Hou vol, lieve Roos!
xx
Pfff... wat is het leven zwaar. Ik hoop dat jullie de kracht houden om het te blijven tillen! Konden we het gewicht maar verdelen... Lfs Nicolle
Een reactie plaatsen