Flat on my face. Straight back to the 'habits of mind' of Mirror Monday #2. Nasty, creepy, sneaky old habits have glued their seats on my shoulder, keep whispering in my ear and are ever so eager to control my thoughts.
And I naively assumed those habits were gone. That I was cured from feeling guilty, from being ashamed and from cringing upon the slightest inch of criticism. Yet the moment I'm surrounded by negativity, coupled with ongoing fatigue, I seem to slide right back to where I came from - regardless how many people tell me I'm doing the best job I can.
Back to the essence of true self love: let yourself fall apart. And slowly work towards forgiveness.

13 reacties:
Try looking at it this way Roos: You get up EVERY morning. You even manage to get dressed. Presumably you do the same for your boys. By the looks of you, you take regular showers too. Most of all...You are still breathing. You're doing amazingly well!
Het horen en het voelen zijn twee verschillende dingen.
Maar ook hier kom je wel weer bovenop.
Nicki
(((((((((Roos))))))))))
kusje....je doet het hartstikke goed! Cinderell@
Een terug valletje is heel normaal! Komt wel weer goed! Oude gewoontes komen sneller terug als je moe bent. Je doet het goed en diep van binnen weet je dat wel. kus, Marjolein
om weer te kunnen op krabbelen móet je af en toe op je gezicht gaan, hoort erbij.
Laat het gebeuren en je sterke persoonlijkheid zorgt dat het wel weer goed komt...
sterkte, en een kus.
Thanks Roos x You are doing amazingly and are in inspiration for those of us who aren't even going through what you are. AND you are beautiful! Much love for you today x
Voordeel van je rottig voelen, het kan als snel beter vanaf hier. Gun jezelf een kwartier om een hete kop koffie te drinken en geniet er ten volste van. Dan kun je er hoop ik daarna alweer wat beter tegenaan. Sterkte Roos.
En toch ga ik je evengoed nog een keer vertellen dat je het keigoed doet....
En dat de boog niet altijd gespannen kan staan is niets meer dan menselijk, niks vreemds aan en ik denk ook dat je het gewoon moet laten gebeuren. Probeer zoals Lieke al schreef een momentje voor jezelf vrij te maken, al is het maar heel even. Je verdient dat zo!
OOOh en het voelt zo beroerd en zooo niet fijn. En dan sterk blijven...ik vind je dapper en sterk dat je toch altijd hier weer bent. Open als altijd.
Ik vind je een bijzondere vrouw! X
sending a hello full of sun from bern... sometimes it takes the most strength to be with those voices- for me, anyway. take care.
Je weet wel hoe het moet, jezelf vergeven. Door de hele tijd voor je lieve gezin te zorgen, vergeet je er alleen de tijd voor te nemen. En daarvoor mag je toch best heel erg mild zijn voor jezelf. Niet? Van hieruit gezien echt wel, hoor. Ik denk dat twee stappen afstand al voldoende zijn om het van deze kant te kunnen bekijken. En zo kan je elke keer opnieuw beginnen.
Lieve Roos, wat kan ik zeggen? Je doet het zó goed! En daar hoort ook bij dat je eerlijk bent naar jezelf. Hoe moeilijk ook..
Denk aan je
xx
Een reactie plaatsen